Bu gece aylardır biriktirdiğim hüzünler yakama yapıştı, rakının ilk kadehinde... Uzun zamandır bastırıyordum duygularımı.. Kendimle yüzleşmeye korkarak... Bu gece bir tokat indi yüzüme kadehimdeki üçüncü...
Bitti herşey yazın bitmesiyle...Kuşların cıvıltısı duyulmaz oldu,Denizin mavisi karardı;Yeşilin her tonu yapraklarla beraber döküldü;En çok da gözlerinin yeşili... Üşüyorum artık... Ellerim hiç ısınmıyor,Geceler uzadı, güneş...
Be hey! Kendini bilmez!Beni sen yaratmadın ki;Nasıl yıkacaksın? Kendini dev aynasında gördün,O gördüğün yüreğimde yarattığım sendin... Zannetme ki o sen baki kalacak hep,Elbet birgün yarattığım gibi...
Bitti herşey yazın bitmesiyle...Kuşların cıvıltısı duyulmaz oldu,Denizin mavisi karardı;Yeşilin her tonu yapraklarla beraber döküldü;En çok da gözlerinin yeşili... Üşüyorum artık... Ellerim hiç ısınmıyor,Geceler...
Yarım kalan hikayelerden ibaret seninle beraberliğimiz,Başlarda heyecan ve tutku,Sonlarında gurur incinmesi ve kalp kırıklıklarının rol aldığı... Verilen değere paha biçilemeyen ama;Sevgiyi adlandırmaktan ölesiye korkulan paragraflar......
Artık yokluğun üzmüyor beni, koca bir hiç, bir ölüsün benim için... Ardından dualar da okumuyorum, gözyaşı da dökmüyorum... "Sen" diye bir kelime yok artık lügatımda,...
söylenecek çok şeye inat susuyorum... içimde çağlayan acılarıma inat kahkahalarla gülüyorum... hayatla inatlaşıyorum ölesiye... sana inat yaşıyorum...